بازکاوی پاسخ‌های شبهۀ دور در توهم تحریف‌‌ قرآن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم

2 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

«دور» به معنای بازگرداندن کلام به نفس کلام است. برخی همچون فخر رازی و آلوسی ذیل آیۀ «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُون»، استدلال به این آیه برای رد تحریف از دامان قرآن را، از مصادیق دور در کلام دانسته و بیان سخن مزبور را به شیعه نسبت می‌‌دهند. درمقابل، متفکران شیعی تلاش زیادی برای پاسخ به این شبهه انجام داده‌‌اند. باوجود قوت برخی پاسخ‌ها، هیچ‌‌یک به طورکامل نتوانسته‌اند از عهدۀ شبهۀ مذکور برآیند. هدف پژوهش حاضر، ارائۀ دفاعی کامل‌‌تر و بهتر است. لذا نویسندگان این پژوهش، به روشی تحلیلی به بررسی پاسخ‌ها و واکاوی آنها پرداخته و انتقادات وارد بر هریک را مطرح و ردیه‌‌ای متفاوت از سایرین ارائه کرده‌است. از رهرو این بررسی و تحلیل دریافتیم که اولاً، نسبت طرح شبهه دور به شیعه، اتهامی بیش نیست و اندیشمندان شیعه بالاتفاق آن را رد می‌کنند. ثانیاً، با توجه به تعاریف موجود دربارۀ دور، طرح این شبهه‌‌ دربارۀ قرآن نوعی سفسطه است و «‌‌دور» با هیچ رویکرد و شرایط موضوعیت نداشته و ندارد. 

کلیدواژه‌ها