تحلیلی بر پاسخ‌های شبهه‌ی دور در توهم تحریف‌ قرآن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشکده علوم قرآنی مشهد هیأت علمی

2 دانشجو فردوسی

چکیده

دور به معنای بازگرداندن کلام به نفس کلام است. برخی همچون فخررازی و آلوسی ذیل آیه‌ی « إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُون» استدلال به این آیه برای رد تحریف از دامان قرآن را، از مصادیق دور در کلام دانسته و بیان سخن مزبور را به شیعه نسبت می‌دهند. درمقابل، متفکران شیعی تلاش زیادی برای پاسخ به این شبهه انجام داده‌اند. باوجود قوت برخی پاسخ‌ها، هیچ‌یک به طورکامل نتوانسته است از عهده‌ی شبهه‌ی مذکور برآید. هدف پژوهش حاضر، ارائه‌ی دفاعی کامل‌تر و بهتر است. لذا، به روشی تحلیلی به بررسی پاسخ‌ها پرداخته و آنرا واکاوی نموده، انتقادات وارد بر هریک را مطرح و ردیه‌ای متفاوت از سایرین ارائه کرده است. نتیجه این که: اولاً نسبت طرح شبهه دور به شیعه اتهامی بیش نیست و اندیشمندان شیعه بالاتفاق آن را رد می‌کنند. ثانیاً با توجه به تعاریف موجود درباره‌ی دور، طرح این شبهه‌ درباره‌ی قرآن نوعی سفسطه است و «‌دور» با هیچ رویکرد و شرایط موضوعیت نداشته و ندارد.

کلیدواژه‌ها