دانشگاه علوم و معارف قرآن کریمدو فصلنامه علمی
شبهه پژوهی مطالعات قرآنی2717-387961020240420The kindness of God in the Holy Quran with the approach of answering the doubts of atheists in the virtual spaceمهربانی خداوند در قرآن کریم با رویکرد پاسخ به شبهات آتئیستها در فضای مجازی53516923210.22034/sdqr.2023.169232FAحسنخرقانیدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامى رضوىجوادایروانیدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامى رضوىمحمددانش مزرجیدانشگاه علوم اسلامى رضوىJournal Article20220814Mercy and kindness is one of the attributes of the Almighty God, which negation of the pure Yazdan is like giving in to the imperfection, deficiency and non-existence in the realm of his existence. On the other hand, our belief based on the verses of revelation is that the essence of creation is based on God's compassion and kindness, and many verses of the Holy Qur'an remind us of many manifestations of His kindness. Among other things, honoring and respecting servants, favoring servants, covering faults, the method of preaching, giving good news and giving hope, warning, accepting repentance and delaying the punishment of servants prove this truth. This is despite the fact that many atheists, in their works and writings, especially in the virtual space, by inserting certain doubts, are against the truth of God's kindness and mercy, and by publishing their ideas on social networks, they try to present an image Fierce and terrible from God, they have believers. The present article, which is organized in a library method and a descriptive and analytical method; He tries to answer the doubts of atheists in cyberspace on this issue by explaining God's kindness and its manifestations in the Holy Quran.رحمت و مهربانی از صفات افعالی پروردگار متعال است، که نفی آن از یزدان پاک، به مثابه قایل شدن به نقص، در ساحت وجود اوست. از سویی باور ما بر اساس آیات وحی بر این است که اصل و اساس آفرینش بر رأفت و مهربانی خداوند بنا شده است و آیات فراوانی از قرآن کریم جلوههای متعددی از مهربانی او را یادآور میشود؛ از جمله تکریم و احترام بندگان، تفضل بر بندگان، عیبپوشی، روش موعظه، تبشیر و امیدواری دادن، انذار، توبهپذیری و تأخیر در کیفر بندگان، این حقیقت را اثبات میکند. این در حالی است که بسیاری از خداناباوران، در آثار و نگاشتههای خود مخصوصاً در فضای مجازی با درج شبهاتی خاص، با حقیقت مهربانی و رحمت خداوند مخالف بوده و با انتشار انگارههای خود در شبکههای اجتماعی، سعی در ارائه تصویری خشن و دهشتناک از خداوند باورمندان دارند. نوشتار حاضر که به روش کتابخانهای و شیوه توصیفی تحلیلی سامان یافته است؛ تلاش میکند با تبیین مهربانی خداوند و جلوههای آن در قرآن کریم، به شبهات آتئیستها در فضای مجازی در این موضوع پاسخ دهد.https://shobhe.quran.ac.ir/article_169232_d95a309e56ad2af5bbcdd753eefb6a46.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریمدو فصلنامه علمی
شبهه پژوهی مطالعات قرآنی2717-387961020240420Critical evaluation of the theory of pluralism of salvation in the Holy Qur'an, a case study of criticism of the praise of the people of the bookارزیابی انتقادی نظریه پلورالیسم نجات درقرآن کریم موردپژوهی نقد تمجید اهل کتاب365416923310.22034/sdqr.2023.169233FAجعفرگل برایدانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه قمفاطمهفضلیانطلبه سطح 4 حوزه علمیه قمJournal Article20220830What was investigated in this research is the salvation of the followers of other religions and schools in order to present a logical and reasonable discussion about the afterlife state of the aforementioned people, the main goal of this research is research centered on the verses of the Holy Quran. Every belief, be it divine or non-divine, can be read. However, what we discussed during the investigation is the degree of acceptance and flexibility of the Quranic teachings in achieving the hereafter happiness of the believers in other Abrahamic religions mentioned in the Quran, whose practitioners are based on To what extent will the teachings of Jews and Christians benefit from the happiness of the afterlife, and basically what factors and obstacles from the Quranic point of view can be considered to be responsible for the achievement of happiness in the afterlife for those who believe in other Abrahamic religions other than Islam? Based on this, we discussed these issues in different sections: terms such as pluralism, Foz and Falah, etc., definitions and concepts such as salvation from different points of view were examined. Also, while stating the branches of pluralism, different points of view about the diversity of religions were also discussed. It was pointed out. The factors and obstacles of salvation from the perspective of the Qur'an were discussed and analyzed, and further, the reasons for confirming the pluralism of salvation from the perspective of the Qur'an were pointed out and criticized.آنچه در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفت نجات پیروان ادیان و مکاتب دیگر است به منظور ارائه بحثی منطقی و معقول درباره وضعیت اخروی افراد یاد شده پژوهشی با محوریت آیات قرآن کریم، هدف اصلی این تحقیق است.در گفتمان غیر الهی پلورالیسم دینی به مفهوم پذیرش هر عقیده ای خواه الهی باشد و خواه غیر الهی بازخوانی میشود.اما آنچه طی بررسی صورت گرفته به آن پرداختیم میزان پذیرش و انعطاف پذیری آموزه های قرآنی در نیل به سعادت اخروی معتقدان به سایر ادیان ابراهیمی مطرح شده در قرآن است که عمل کنندگان بر اساس تعالیم یهود و نصرانیان تا چه میزان از سعادت اخروی بهره مند خواهند بود و اساسا جه عوامل و موانعی را از نگاه قرآنی میتوان ناظر بر نیل به سعادت اخروی معتقدین به سایر ادیان ابراهیمی غیر از اسلام دانست؟ بر این اساس طی بخشهای مختلف به این امور پرداختیم که:اصطلاحاتی مانند پلورالیسم، فوز وفلاح و... تعریف و مفاهیمی مانند نجات از دیدگاه های مختلف مورد بررسی قرار گرفته همچنین ضمن بیان شاخه های پلورالیسم، به دیدگاه های مختلف درباره تنوع ادیان نیز اشاره شد.عوامل و موانع نجات از دیدگاه قرآن مورد بحث و بررسی قرار گرفت و در ادامه .به دلائل تأیید پلورالیسم نجات از دیدگاه قرآن اشاره شد و مورد نقد و بررسی قرار گرفت.https://shobhe.quran.ac.ir/article_169233_2bcfcf46fb2b51df2155400cba0458cc.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریمدو فصلنامه علمی
شبهه پژوهی مطالعات قرآنی2717-387961020240420Response to Doubt; Not to Compulsory Religion with an Interpretive Translation on La Ekrah Fi Al-Din and Educational Consequencesپاسخ به شبهه «نه به دین اجباری» با ترجمهای تفسیری بر «لَا إکرَاهَ فِی الدِّین» و پیامدهای تربیتی558018992610.22034/sdqr.2023.189926FAمجیدطالبی زادهگروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران0000-0003-0291-6672عباسعلیرستمی نسبگروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانسیدحمیدرضاعلویگروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانناصرمحسنی نیادانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانJournal Article20230805There are several interpretations of freedom in religion and adherence to worship and preservation of religious values in society, mainly citing the sentence "No compulsion is there in religion". Although the doubts arising from this phrase have been answered in religious sources, the opponents are trying to deviate the people's opinions with the slogan "No to forced religion" and the retranslation of "La Ekrah fi al-Din" seems necessary to reduce incomplete and contradictory perceptions. Therefore, the purpose of this writing, which is done with the analytical descriptive method, is Response to Doubt; Not to Compulsory Religion with an Interpretive Translation on La Ekrah Fi Al-Din. The three aspects of the findings of this study are: 1) Misunderstandings, 2) Educational equating, and 3) educational consequences of new equating. According to interpretive translation. The equivalent of " La Ekrah Fi Al-Din " is: belief in the principles of religion, performing acts of worship, and preserving religious values without enthusiasm and willingness is worthless." Examining the verses and traditions shows that any kind of negligence and hypocrisy is reprehensible and abhorrent in performing acts of worship and preserving religious values. The common denominator of these three groups is lack of desire, and therefore, in religion, any action that is accompanied by desire has value.برداشتهای متعددی از آزادی در دین و میزان پایبندی به اعمال عبادی و حفظ ارزشهای دینی در جامعه وجود دارد که عمدتاً به جمله «هیچ اجباری در دین نیست» استناد میشود. هر چند در منابع دینی به شبهات ناشی از این عبارت پاسخ داده شده است اما عدهای با شعار «نه به دین اجباری» سعی در انحراف عقاید دیگران دارند که بازترجمه «لَا إکرَاهَ فِی الدِّین» برای کاهش برداشتهای ناقص و متناقض ضروری به نظر میرسد. ازاینرو، هدف این نگارش که با روش توصیفی تحلیلی انجام شده است، پاسخ به شبهه نه به دین اجباری با ترجمهای تفسیری بر «لَا إکرَاهَ فِی الدِّین» و پیامدهای تربیتی میباشد. سه جنبه یافتههای این پژوهش عبارتند از: سوءبرداشتها، معادلیابی و پیامدهای تربیتی. به اتکای ترجمه تفسیری، معادلیابی این عبارت قرآنی عبارتست از: «اعتقاد به اصول دین، انجام اعمال عبادی و حفظ ارزشهای دینی، بدون شوق و رغبت درونی، بیاعتبار است». بررسی آیات و روایات نشان میدهد که هرگونه سستی، ولانگاری، سهلانگاری و ریاکاری در چهارچوب دین، مذموم و وجه مشترک این عوامل، عدم رغبت است. از جمله نتایج این پژوهش این است که بیرغبتی در عرصه تعلیم و تربیت، کاهش ارزش دینیِ علم محسوب میشود و هر گونه موفقیت علمی اگر برای کسب منفعت مادّی، تثبیت موقعیت اجتماعی، فریفتن و یا تسلّط بر دیگران باشد، نزد پروردگار بیارزش خواهد بود.https://shobhe.quran.ac.ir/article_189926_5ab22aea63a1636b652e988c02696823.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریمدو فصلنامه علمی
شبهه پژوهی مطالعات قرآنی2717-387961020240420Analytical criticism of Ibn Taymiyyah's doubt in the direction of negation of the "specialness" of the word "Ma'unzel" in "Ayah Tabligh"نقد تحلیلی شبهه ابن تیمیه در جهت نفی «خاص بودن» مدلول واژه «مَا أُنْزِلَ» در «آیه تبلیغ»8111118992710.22034/sdqr.2023.189927FAفاطمهمرادیطلبه سطح چهار گرایش تفسیر تطبیقی (نویسنده مسئول)سیدحسینشفیعی دارابیهیئت علمی و استادیار جامعه المصطفی(ص)، مدیر گروه تفسیر و علوم قرآن جامعه الزهرا(س)،مدرس سطوح عالی حوزه علمیه قمJournal Article20230531From the Shiite point of view, the verse known as "Proclamation Verse" is considered one of the most important Quranic reasons for the issue of "Imamate". Due to the great importance of this issue in the Shia belief system, for a long time, the opponents and deniers of the Wilayat of Ahl al-Bayt have tried to distort the meaning of this verse on this important and key issue by raising many doubts. show off; Ibn Taymiyyah Harrani's works indicate that he is considered one of the most prolific figures in this field. In the book "Minhaj al-Sunnah", he has tried to suggest that the meaning of this verse is about "Khilafah" and "Imam" to doubt and deny Imam Ali . The current research, which is based on the original sources of Fariqin, and compiled in a descriptive-analytical method; It seeks to answer the question: "What is Ibn Taymiyyah's doubt in the direction of negating the "specificity" of the meaning of the expression "Ma'anzal" and the criticisms against it?" The findings of this research indicate that, firstly: Ibn Taymiyyah's claim of the semantic generality of this word contradicts his own performance and interpretation views; Second: multiple internal and external evidence; will prevent the correctness of this speech of Ibn Taymiyyah; For this reason, we say: The implication of the verse of Tabligh is on the imamate and guardianship of Hazrat Ali and the specialness of "Ma'anzaleh" is a definite matter and there is no damage to its semantic field.از نظرگاه شیعه، آیهی مشهور به «آیه تبلیغ»، یکی از مهمترین دلایل قرآنی، برای مسئلهی «امامت» به شمار میآید. با توجّه به اهمیّت والای این مسئله در منظومهی اعتقادی شیعه، از دیرباز، مخالفان و منکران ولایت اهل بیت (علیهم-السّلام) کوشیدهاند تا با طرح شبهاتی متعدّد، دلالت این آیه بر این امر مهم و کلیدی را مخدوش جلوه دهند؛ کارکردهای ابن تیمیه حرّانی حکایت از این دارد که او از پرکارترین چهرهها در این عرصه محسوب میشود. وی در کتاب «منهاج السنّة»، با طرح چندین شبهه (؛ از جمله: نفی خاص بودن مدلولِ تعبیر «مَا أُنْزِلَ» در آیهی «تبلیغ»)، کوشیده است تا دلالت این آیه، بر «خلافت» و «امامتِ» امام علی (علیه السّلام) را مورد تردید و انکار قرار دهد. تحقیق حاضر، که با تکیه بر منابع اصیل فریقین، و به روش توصیفی- تحلیلی تدوین یافته است؛ در پی پاسخ به این پرسش است که: «شبههی ابن تیمیه در جهت نفیِ «خاص» بودن مدلول تعبیرِ «مَا أُنْزِلَ» و نقدهای وارده بر آن چیست؟» یافتههای این تحقیق، حاکی از آن است که اوّلاً: ادّعاءِ عمومیّت مدلولیِ این واژه توسّط ابن تیمیه، با عملکرد و دیدگاههای تفسیری خود او منافات دارد؛ دوّماً: قرائن متعدّد داخلی و خارجی؛ (که در متن مقاله از آنها یاد خواهد شد) مانع از درستیِ این گفتار ابن تیمیه خواهند بود؛ بدین جهت میگوئیم: دلالت آیه تبلیغ، بر امامت و ولایت حضرت علی (علیه السّلام) و خاص بودن متعلقِ «مَا أُنْزِلَ»، امری قطعی است و هیچگونه خدشهای بر ساحت مدلولی آن وارد نمیباشد.https://shobhe.quran.ac.ir/article_189927_dca335bee55d1f0276097a83802953e3.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریمدو فصلنامه علمی
شبهه پژوهی مطالعات قرآنی2717-387961020240420Examining the doubt of the contradiction between the wish for death and the status of Maryam (May God's peace be upon her) according to verse 23 of Suبررسی شبهه تنافی آرزوی مرگ با مقام حضرت مریم (س) با توجه به آیه 23 سوره مریم11213818992810.22034/sdqr.2023.189928FAمریمرضائیدانشجوی کارشناسی ارشد رشته علوم قرآن و حدیث، دانشگاه شیرازعلیثامنیاستادیار گروه علوم قرآن و فقه دانشکده الهیات دانشگاه شیرازJournal Article20230507At first glance, there is a conflict between the phrase "I wish I had died before this" in verse 23 of Surah Maryam, which indicates Maryam's wish to die, and her position as a chosen person. This conflict causes another problem, namely, the contradiction of guidance of the Quran with the narration of this saying by Hazrat Maryam. Because it is important to correct the problems of the mentioned verse and solve these doubts due to the fact that they are related to theological topics and beliefs and due to the fact that so far no independent research has been done about the doubt raised in verse 23 of Surah Maryam, the present research has investigated and analyzed the opinions of the commentators with a descriptive-analytical method and finally, it provides answers for the aforementioned doubts and forms. The result of this research is that: The statement "I wish I had died before this" does not have any contradictions with the position of Hazrat Maryam and it is not in conflict with patience, thanksgiving and satisfaction with divine judgment. Rather, this statement indicates his intense concern for the status of modesty and chastity. With the removal of the first doubt, the second doubt is also removed and it becomes clear that the wisdom of quoting this saying from Hazrat Maryam in addition to pointing to her lofty status by pointing to her triumphant emergence from a difficult and test, shows the mercy of God It is for his Sincere servants.در نگاه اول میان عبارت «یا لیتنی متُّ قبل هذا» در آیه 23 سوره مریم که حاکی از تمنای مرگ توسط حضرت مریم (س) میباشد و مقام و منزلت ایشان به عنوان یک انسان برگزیده تعارض وجود دارد. همین تعارض، باعث ایجاد اشکالی دیگر یعنی تنافی هدایتگری قرآن کریم با نقل این سخن از حضرت مریم (س) میگردد. از آنجا که رفع اشکال از آیه مزبور و حل این شبهات به خاطر مربوط بودن با مباحث کلامی و اعتقادات، حائز اهمیت میباشد و به جهت این که تا کنون پژوهشی مستقل پیرامون شبهه مذکور انجام نشده است، پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی با عنایت به آراء مفسران، برای شبهه مذکور پاسخهایی را ارائه میدهد. نتیجه حاصل از این پژوهش این است که سخن «یا لیتنی متُّ قبل هذا» هیچگونه منافاتی با مقام حضرت مریم (س) نداشته و با مقام صبر، شکر و رضای ایشان نیز در تعارض نیست؛ بلکه این سخن حاکی از شدت عنایت ایشان به مقام حیا و عفت بوده، سخت و گران بودن تحمل اتهام به معصیتی خلاف عفت برای حضرت (س) را میرساند و این خود، کمالی برای ایشان بوده و شدت قربشان به حق متعال را نشان میدهد. با برطرف شدن شبهه اول، شبهه دوم نیز برطرف گشته و روشن میگردد که حکمت نقل این سخن از حضرت مریم (س) علاوه بر اشاره به منزلت رفیع ایشان به وسیله اشاره به سربلند بیرون آمدن حضرت (س) از امتحانی سخت و طاقتفرسا، نشانگر رحمت واسعه و الطاف بیکران خداوند در حق بندگان مخلص خویش است.https://shobhe.quran.ac.ir/article_189928_e00b630bc99b796e0430b99739bd6344.pdfدانشگاه علوم و معارف قرآن کریمدو فصلنامه علمی
شبهه پژوهی مطالعات قرآنی2717-387961020240420Criticism of the doubt of the existence of speech contrary to reality in the Qur'anنقد شبهه وجود گفتار مخالف با واقع در قرآن13916019019310.22034/sdqr.2023.190193FAسید سجادخسرویدانشجوی دکتری مدرسی مبانی نظری اسلام دانشگاه شهید بهشتی تهران0000-0003-4060-395Xابراهیمنوئیاستاد و عضو هیئت علمی دانشکده الهیات و ادیان دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20221115In order to achieve some of their goals through the act of speech, the wise consider themselves obliged to observe some principles. One of these principles is to avoid speaking contrary to reality. When they are the audience of a speaker, they expect him to follow this principle. Some orientalists have tried to instill the doubt that the Qur'an did not adhere to this principle by referring to this principle. They cite proofs from the Quranic verses for this claim. Of course, Muslims consider the Qur'an as the word of God, and they believe that the Qur'an has not said anything contrary to certain facts. The current research, which was organized by a library and critical study of the works of Quran by Muslim scholars and Orientalists, has come to the conclusion that most of the doubts of Orientalists in this regard are due to the fact that the criterion for the opposition of some verses of the Qur'an to reality is that those verses do not match with holy books of Jews and Christians, and of course, due to the distortion of those holy books, such doubts can be answered; Rather, the Qur'an has priority over other holy books due to its immunity from distortion. Also, some of the doubts of the Orientalists are caused by the lack of mastery of Arabic literature and Quranic sciences, and the words of the Qur'an in all the verses claimed by the Orientalists are completely reasonable and in accordance with the truth.عُقلا برای نیل به شماری از مقاصد خود از طریق فعل گفتار، خود را ملزم به رعایت برخی اصول می دانند. یکی از این اصول پرهیز از گفتار مخالف با واقع است. مطابق این اصل، انسان ها تلاش دارند گفتارشان با واقعیت های موجود مخالفتی نداشته باشد. آنان به هنگامی که مخاطب سخن گوینده ای هم قرار می گیرند از او انتظار دارند چنین اصلی را رعایت کرده باشد. برخی از مستشرقان با التفات به همین اصل کوشیده اند این شبهه را القا کنند که قرآن به این اصل پایبند نبوده است. آنان برای این مدعا شواهدی را از آیات قرآن ذکر میکنند. البته مسلمانان قرآن را کلام الهی میدانند معتقدند گفتار قرآن بر خلاف واقعیت های مسلم سخنی نگفته است. پژوهش حاضر که با مطالعه کتابخانه ای و انتقادی در آثار قرآن پژوهان مسلمان و مستشرقان سامان یافته، به این نتیجه رسیده است که بیشتر شبهات مستشرقان در این راستا به این دلیل است که ملاک مخالفت برخی از آیات قرآن با واقع را عدم تطابق آن آیات با کتابهای مقدس یهودیان و مسیحیان دانسته اند و البته که به دلیل محرّف بودن آن کتب مقدس این قبیل شبهات قابل پاسخ است؛ بلکه قرآن به دلیل مصون بودن از تحریف نسبت به کتب مقدس دیگر اولویت دارد. همچنین برخی از شبهات مستشرقان ناشی از عدم تسلط به ادبیات عرب و علوم قرآنی رخ داده است و گفتار قرآن در تمامی آیاتِ مورد ادعای مستشرقان کاملاً معقول و مطابق حقیقت بوده و با حقایق و واقعیت های مسلم مخالفت ندارد.https://shobhe.quran.ac.ir/article_190193_507cf8a5ead5cdf0c857e9a4e69d9ce3.pdf