پژوهش پیش رو عهده دار ارزیابی انتقادی نظریه پلورالیسم نجات در قرآن کریم در خصوص مسئله کفایت در توحید است قائلین به این نظریه تنها ملاک و عامل نجات را ، ایمان به خدا ، روز قیامت و انجامِ عمل صالح مىداند درحالی که خداوند متعال در آیات متعدد از جامعیت دین اسلام، حجیت آن برای عموم و همچنین ناسخ ادیان قبلی بودن آن سخن به میان آورده است . بر این اساس پژوهش حاضر که با استفاده از داده های کتابخانه ای و با روش توصیفی_تحلیلی به بررسی نظریه پلورالیسم نجات در قرآن کریم در مورد کفایت توحید پرداخته است . یافته های این پژوهش نشان از آن دارد که ، هر ملتی در زمان حجیت دین خود، تابع آن بوده و مطابق دستور آن عمل کنند، اهل سعادت و نجات هستند ، گستره نبوت خاتم را جهانی است و خداوند از پیروان ادیان دیگر می خواهد به او ایمان بیاورند ، اهل کتاب به جهت نپذیرفتن دین حق مورد سرزنش قرار گرفته اند واز دیدگاه قرآن با فرض نپذیرفتن دین اسلام، ایمان و عمل صالح معنا ندارد ،اقامه کتب آسمانی زمانی است که به همه آیات آنها توجه شود در غیر این صورت عمل به برخی از دستورات و رها کردن برخی دیگر است.پس نمی توان آیات یاد شده را مؤید نظریه پلورالیسم نجات دانست.
