قرآن کریم، به عنوان آخرین کتاب آسمانی همواره مورد توجه مسلمانان و غیر مسلمانان بوده است. بنابراین شناخت قرآن و واژه‌های آن نقش مهمی در تدبر آیات و رسیدن به مقصود الهی دارد. در این میان واژگان تکامد، به علت کاربرد محدود آن در قرآن و دشواری دستیابی به معنای اصلی آن‌ها چندان مورد بررسی بعضی مترجمان قرار نگرفته است. در راستای آشنایی هر چه بیشتر قرآن پژوهان، این مقاله به بررسی واژگان تکامد (فعل‌ها) در قرآن فعل پرداخته و ضمن جستجوی آن‌ها در منابع لغت و تفاسیر، در پی یافتن معنای صحیح برای این واژه‌ها از طریق تطبیق و یا عدم آن از منظر لغویان و مفسران است؛ و در ادامه به بررسی ترجمه‌ی این واژگان در ترجمه‌های معاصر و در نهایت برگزیدن ترجمه‌ی دقیق برای آن‌ها می‌باشد که بر مبنای روش توصیفی- تحلیلی صورت گرفته است. در ترجمه-ی واژگان تک کاربرد (تکامد)، روش اکثر مترجمان معنایی بوده و صرفاً واژه را به صورت تحت اللفظی ترجمه نکرده بودند. برخی از اشکالات موجود در ترجمه‌ها این بود که، برخی مترجمان گاهی واژه‌های تکامد را بدون ترجمه رها کرده و خود واژه را در ترجمه‌ی آن آورده‌اند؛ ضمن این‌که گاهی مشاهده شد که واژه‌ی تکامد در ترجمه‌ی آیه هیچ نقشی نداشته و حذف گردیده است. در برخی موارد نیز مترجمان نتوانسته بودند برای واژه معادل صحیحی پیدا کنند.